Ndërsa kujtimet janë të freskëta, po i hedh të zeza mbi të bardhë. Unë jam një zonjë njujorkeze që e vizitoj Shqipërinë për herë të parë.
Udhëtoj shpesh në Europën Lindore dhe jam mësuar me modestinë e jetës, por kur erdha në Shqipëri s’e fashita dot shtangien.
…mbërrita në rrugë tokësore. Në kufi më komunikuan në një anglishte të vakët, duke pretenduar se roja i kufirit nuk kupton fare gjuhë të huaj. Më duhet një vizë Shengen!? (Thjesht një keqkuptim në komunikim, për hir të nxehjes së paarsyeshme të gjakrave…)
⠀
Kishte kohë që doja të vizitoja epiqendrën e veriut shqiptar, Shkodrën. Epiqendër e kontrasteve gjithashtu: varfëria dhe bombastikja bashkëjetonin ngushtësisht. Paksa e habitshme.
Imagjinoni sikur jeni duke ngarë makinën përgjatë një fushe të rrethuar me male me ndërtesa të ulëta me 2-3 kate dhe papritmas, ja beh një kështjellë, me portat e përpunuara gjithë art, me kreshta metalike të mbuluara me fletë ari … një ndërtesë, si një pallat … me shatrivanë, kolona dhe stehë të praruara, shkurre zbukuruese dhe dekorime të sjella me zell për dukje për së jashtmi.
⠀
Ne vijojmë më tej (…me disa miq shqipëtarë dhe amerikanë), policia na buzëqesh ëmbël nga sikleti ndoshta, pasi rrugët kaq janë të mira këtu!
Drejtuesit e mjeteve duken personazhe të të njëjtit kalibër …. Madje edhe shoferi ynë, më thonë se pohon : “Rregullat dhe frenat u shpikën nga frikacakët !!!”
⠀
Zoti ju ruajt nëse vini në Shqipëri me makinë më të re se 10 vjet, dhe më të shtrenjtë se 3000 $… Dëshira për makina të shtrenjta duket e madhe, por se ku mund të qarkullojnë normalisht këto mjete, unë s’po e shoh.
Njerëzit lëvizin kryesisht me makina të “riparuara në shtëpi” ose ofiçina larg çfardo çertifikimi, motoçikleta antike ose biçikleta. Qarkullojnë edhe përmes tufash delesh që kullotin përgjatë rrugëve nacionale…
⠀
Në zemër të qytetit të Shkodrës, do të gjeni një treg të shtrirë përgjatë troruarëve të këmbësorëve, që tashmë s’janë më as shtigje … Mallra të konsumit të nivelit të ulët, pula të gjalla, perime dhe fruta, të stivosura në arka dhe në çanta të mëdha e njomura me ujë ndoshta, nga bidona coca-cola me vrimë tek tapa.
Dëshira për të ndaluar dhe për të pirë një kafe në një nga kafenetë u vra në syth.
⠀Burra, pa dhëmbë, të veshur pak më mirë se të pastrehët, me një vështrim të egër të ngulitur me pacipësi, na shqyrtojnë haptazi fizikisht dhe ndihem si e uzurpuar nga kureshtja.
⠀Iu gëzova këtij qyteti, aq sa i gëzohet peisazhit një pilot avioni; asgjë nuk më preku ne veçanti në këtë vend të vogël europian. Edhe pse me flolën gjërë e gjatë për historinë e tij.
Personalisht mendoj se ata personazhe historikë, të cilët i kanë dhënë dikur, me hëroizmin e tyre, lavdi këtij vendi piktoresk, nuk kanë lindur më prej dekadash. Thënë në ligjëratën e Trump, Shqipëria dikur “’Great”, ka nevojë të rikthehet “Great again” Por kur do lindin ata burra që do kenë guxim, zotësi dhe ndërgjegjie për ta bërë këtë?
Video: https://www.facebook.com/100054970329373/videos/130479862127691/?extid=PB9iFwKfB6gozOqB
Përgatiti Elis Buba
/usalvision
