Vizita e parë e Nënë Terezës në Shqipëri u zhvillua më 14-17 gusht 1989, në një periudhë kur vendi ndodhej ende nën regjimin komunist dhe kur figura e saj, për shkak të veprimtarisë fetare dhe humanitare, përbënte një çështje të ndjeshme për autoritetet shqiptare.
Vizita u cilësua zyrtarisht si vizitë private. Nënë Tereza do të shoqërohej në Shqipëri nga murgesha me origjinë shqiptare nga Prizreni, Marie Goreti, si dhe nga regjisorja kanadeze me banim në Shtetet e Bashkuara, Jeanette Petrie, e cila kishte realizuar filmin “Nënë Tereza”.
Nënë Tereza mbërriti në Aeroportin e Rinasit, ku u prit nga përfaqësues të Kryqit të Kuq Shqiptar dhe të Komitetit për Marrëdhënie Kulturore me Botën e Jashtme.
Programi i vizitës përfshinte disa prej vendeve që kishin lidhje me jetën e saj familjare dhe me veprimtarinë humanitare. Ajo vizitoi shtëpinë ku kishin jetuar nëna dhe motra e saj, si dhe varret e tyre.
Në program u përfshinë gjithashtu varrezat “Dëshmorët e Kombit”, kopshte fëmijësh, Instituti i Onkologjisë, Instituti i Pneumologjisë, Ministria e Punëve të Jashtme dhe Shtëpia e Pionierit në Durrës.
Një nga synimet kryesore të Nënë Terezës gjatë vizitës ishte shprehja e gatishmërisë për të krijuar në Shqipëri një qendër të Misionareve të Bamirësisë.
Ajo dëshironte të sillte në vend të paktën katër motra, të cilat do t’u shërbenin të moshuarve, të sëmurëve dhe njerëzve që ndodheshin në vështirësi dhe pa mbështetje familjare. Kërkesa u refuzua.
Në atë kohë, veprimtaria e Misionareve të Bamirësisë kishte marrë përmasa të mëdha ndërkombëtare.
Në vitin 1989, Nënë Tereza kishte krijuar shtëpi bamirësie në rreth 80 vende të botës, ndërsa kongregacioni kishte rreth 3 mijë motra, që u përkisnin 35 kombësive të ndryshme, si dhe mijëra vullnetarë.
Vetëm gjatë viteve 1987–1989, ajo kishte zgjeruar veprimtarinë e saj edhe në Bashkimin Sovjetik, Hungari dhe Kubë, ndërkohë që po përpiqej të krijonte qendra të reja edhe në vende të tjera të Evropës dhe në Kinë./ATSH
