Anëtari në Këshillin Shkencor të UNESCO-s, Auron Tare, përmes një postimi në facebook ka sjellë në vëmendjen e ndjekësve të tij rastin e George Tames, një amerikani me origjinë shqiptare i cili ka dhënë një kontribut të jashtëzakonshëm në fotografinë amerikane.
Duke e pasur pikënisjen nga ky rast, por dhe qindra të tjerë, Tare ngre pyetjen se si ka mundësi që shqiptarët kanë një sukses të madh në profesionet e tyre në momentin që largohen nga Atdheu.
“Duket sikur në momentin që dalim nga malet tona shpërthejmë me energji, energji e cila na çon nëpër hapësirën e madhe të perandorive botërore, ku disi gjejmë shtigjet për të lundruar drejt qendrave të ngjarjeve, ku në një farë mënyre gjejmë shtigjet për të lundruar drejt qendrave të ngjarjeve.”, shkruan mes të tjerash Tare.
Postimi i plotë:
Pse shqiptarët bëjnë mirë kur largohen nga Atdheu? Këto pyetje kanë qenë me mua për një kohë të gjatë, pasi jam hasur gjatë udhëtimeve të mia me ndikimin individualë të shqiptarëve nëpër botë. Nga Sudani në Mekë, nga Perandoria Osmane në Itali, nga Egjipti në shtetin pirat të Magrebit, dhe së fundmi deri në zemër të SHBA-së në Washington DC, kam gjetur individë shqiptarë që jo vetëm kanë pasur sukses në zanatet e tyre, por kanë lënë pas një kontribut të madh në brezat që do të vijnë. Duket sikur në momentin që dalim nga malet tona shpërthejmë në energji, energji e cila na çon nëpër hapësirën e madhe të perandorive botërore, ku në një farë mënyre gjejmë shtigjet për të lundruar drejt qendrave të ngjarjeve.
George Tames https://art.state.gov/personnel/george_tames/ fëmija shqiptar që nuk fliste anglisht deri në momentin që shkoi shkollë dhe kontributi i tij në fotografinë amerikane.
Kush është George Tames
George Tames ishte një fotograf amerikan, i cili ka punuar për The New York Times nga viti 1945 deri në vitin 1985.
Si fotograf gazete, Tames ishte i rregullt në Capitol Hill për një hark kohor prej dyzet vjetësh.
I lindur në Uashington, DC, Tames ishte brezi i parë shqiptaro-amerikan, i cili nuk mund të fliste anglisht deri në momentin kur nisi shkollën.
Ai e braktisi shkollën e mesme në klasën e dhjetë dhe u punësua si zyrtar në zyrën e Time-Life në Uashington për të ndihmuar familjen.
Karriera e tij në fotografi filloi në vitin 1940 në Uashington DC.
Ai fotografoi Komitetin Hetues të Luftës të presidentit Harry Truman. Ai zhvilloi një stil në kundërshtim me “instinktin e tufës” të fotografëve të shtypit, duke demonstruar syrin e tij artistik, ndjenjën e vendit dhe intimitetin e veçantë me subjektet e tij.
I martuar me Frances Owens (1921-1996). Fëmijët: Chris, Pamela, Kathryn, Stephanie, Michael
