38 vite më parë, në orën 03:30 të mëngjesit, në Kukës, regjimi komunist ekzekutoi me varje mësuesin dhe disidentin shqiptar, Havzi Nelën.
Në errësirën e natës, diktatura i mori jetën një njeriu që nuk pranoi të jetonte i gjunjëzuar. Havzi Nela nuk u përkul para regjimit. Ai shkroi, foli dhe kërkoi lirinë në një kohë kur fjala e lirë dënohej me burg, internim dhe deri me vdekje.
Trupi i tij u la i varur për orë të tëra në ish-Agjencinë e Udhëtarëve, në qendër të Kukësit, si një akt terrori dhe frikësimi për qytetarët.
Por, përtej frikës dhe heshtjes së imponuar, kujtimi i asaj dite ka mbetur i gjallë te banorët e Kukësit. Ata rrëfejnë momentet kur e panë trupin e Havzi Nelës dhe atmosferën e rëndë që pushtoi qytetin.
Që në vitet ’60, Havzi Nela kundërshtoi hapur politikat e regjimit komunist. Ai kritikoi ndalimin e fesë, kolektivizimin dhe ndërhyrjen e pushtetit edhe në mënyrën e jetesës dhe veshjeve tradicionale.
Në një prej reagimeve të tij, Nela do të shprehej me forcë: “Tri gjilpëra përnjëherë nuk i bëhen këtij populli të vuajtur.”
Pikërisht, qëndrimet e tij do t’i kushtonin vite burgimi, internimi dhe, në fund, dënimin me vdekje.
Më 10 gusht 1988, vetëm dy vite para shembjes së sistemit komunist, Havzi Nela u ekzekutua me varje në Kukës.
Sot, 38 vite më pas, emri i tij mbetet simbol i qëndresës ndaj diktaturës dhe i sakrificës për lirinë.
Në përkujtim të tij, dega e Partisë Demokratike në Kukës zhvilloi homazhe pranë bustit të Havzi Nelës, duke vendosur dy kurora me lule.
Një akt përkujtimi për një njeri, fjalën e të cilit regjimi mundi ta dënojë, por nuk mundi ta varrosë.
