Më 13 janar 1871 lindi patrioti, politikani, shkrimtari, luftëtari i lirisë dhe gazetari i madh shqiptar, Mihal Grameno. Ai ishte një nga katër delegatët e parë të emëruar nga Korça në Kongresin Kombëtar Shqiptar që shpalli Pavarësinë e Shqipërisë më 28 Nëntor 1912.
Mihal Grameno lindi në Korçë në një familje tregtare. Ai studioi në shkollën e mesme lokale përpara se të emigroi në Rumani në vitin 1885, ku u bashkua me lëvizjen politike si anëtar dhe sekretar i shoqërisë “Drita”. Në vitin 1907, ai u bashkua me regjimentin e sapoformuar të Çerçiz Topullit, një njësi e hershme guerile që luftonte kundër trupave osmane dhe në vitin 1908 mori pjesë në Kongresin e Manastirit.
Për veprimtarinë e tij u burgos disa herë nga qeveria osmane. Grameno është një nga themeluesit e gazetarisë shqiptare gjatë Rilindjes Kombëtare. Pas pavarësisë, Grameno shërbeu si redaktor i së përjavshmes “Koha”, fillimisht botuar në Korçë dhe më vonë në Jamestown, Nju Jork, ku jetoi nga viti 1915 deri në 1919. U kthye në Evropë për të përfaqësuar Shqipërinë përmes komunitetit shqiptaro-amerikan. në Konferencën e Paqes të Parisit më 1919 dhe vitin e ardhshëm, ai u kthye në Shqipëri.
Në vitet 1920 ai zhvilloi veprimtarinë e tij publicistike dhe letrare derisa u tërhoq nga jeta publike për shkak të shëndetit të keq. I dorëhequr dhe i sëmurë rëndë, vdiq më 5 shkurt 1931, në Korçë.
Mihal Grameno me mbesën dhe nipin, rreth vitit 1925
Patriotët dhe luftëtarët shqiptarë Cerciz Topulli dhe Mihal Grameno, gjatë revoltës antiosmane në Gjirokastër
Mihal Grameno (në këmbë në mes) me Çerçiz Topullin (i shtrirë) dhe dy luftëtarë të tjerë, 1907
Mihal Grameno, rreth vitit 1915
