ME FUSTANELLAT E BARDHA FAIK KONICA DHE IM ATË, SIÇ E MBANTE DHE NAIMI, SI NË ËNDËRR…
Kur vjen 15 Marsi… diku-diku vendeve këtej në SHBA ka ende pllanga borë si ajo, bardhësia e fustanellave tona… dhe pastaj si asosacion idesh më kujtojnë Faik Konicën, të veshur me to, po edhe tim atë, edhe ai po ashtu, me fustanellë të bardhë…
15 Marsi është dita kur lindi Faik Konica, aty nga mesi i gjysmës së dytë të shekullit XIX, e “enciklopedisë lëvizëse” siç e quajti miku i tij, poeti i madh Apollinaire. Në SHBA Konica bashkë me Imzot Fan Nolin, (edhe ai kishte lindur në mars, në 13…), do të udhëhiqnin mërgatën shqiptare duke u bërë themeltarët emblematikë e të pa arritshëm të “Vatrës”patriotike dhe “Diellit” të saj kulturor…
Po në këtë datë, në 15 mars, tej mesit të gjysmës së dytë të shekullit, atij të XX, shkoi në qiell një aktor në një provincê, dhe dramaturg që fati e kishte penguar të arrinte edhe më, gjithashtu konician, im atë, Hekurani…
Sot më shfaqen bashkë… i bashkon dhe pasioni për fustanellën e shkëlqyer ilire.
Faik Konica me fustanellë të bardhë si Naimi, por si trillan që ishte, do të endej dhe rrugëve të Washingtonit, ku do të ishte dhe ministër fuqiplotë në ambasadën e Shqipërisë dhe do t’i magjepste amerikanët. Si ata dhe im atë…
Palët e fustanellave të prindërve tanë janë si fletët e tufanta të ditarit të historisë, që sikur përndrisin argjendshëm dhe në kujtesë ashtu si te bora dimërore, që ndodh të zbardhëllejë dhe në mars…
